ik tel tot tien – Linda Green

Standaard

Green_Ikteltottien_WT02.indd

Achterflap:

Een, twee, drie… Lisa Dale doet haar ogen dicht en telt, klaar voor een spelletje verstoppertje in de drukke speeltuin. Als ze haar ogen weer opendoet, is haar vierjarige dochter Ella weg. Verdwenen zonder een spoor achter te laten. De politie, de media en Lisa’s familie – niemand heeft een idee wie de dader kan zijn.

Maar wat als de dader geen vreemdeling is? Wat als degene die het heeft gedaan denkt een goede daad te verrichten? En wat als Lisa’s kleine meisje voor altijd is verdwenen? In een paar tellen kun je alles kwijtraken…

Auteur:

Linda Green (1970) schrijft al sinds haar achtste verhalen. Haar eerste publicatie was al op haar dertiende, later werkte Linda als journaliste. Inmiddels heeft ze diverse prijzen gewonnen en heeft al diverse titels op haar naam.
Ze woont in West Yorkshire met haar familie en werkt aan nieuwe thrillers.

Mijn mening:

ik tel tot tien is geen doorsnee thriller waarin je op zoek gaat naar de dader want dat is al heel snel duidelijk. Het motief van de ontvoerder is datgene wat onderzocht wordt en tegelijkertijd vraag je jezelf af hoe het zover heeft kunnen komen.

En dat alles wordt vanuit drie verhaallijnen tot je gebracht.
De eerste verhaallijn komt voor rekening van Lisa, moeder van Chloe, Otis en de verdwenen Ella. Werkzaam in een sportschool en getrouwd met Alex.
De tweede verhaallijn is voor Muriel, moeder van Matthew, gescheiden van Malcom, pianolerares en de ontvoerder van Ella.
Dan zijn er nog enkele hoofdstukken vanuit Matthew (de 18 jarige zoon van Muriel).

Het verhaal kabbelt een beetje voort, echte spanning ontbreekt mijn inziens. Ik zou het eerder scharen onder psychologische thriller. En daar is niets mis mee maar dat is niet wat ik op voorhand had verwacht bij ik tel tot tien.
Na het dichtslaan van het boek had ik een onbevredigend gevoel en vroeg mezelf een aantal dingen af. Zonder al te veel in details te treden was vooral het gevoel dat het wel erg makkelijk ging datgene wat mij dit gevoel gaf. En wilde ik vooral weten hoe het nou echt zou aflopen voor Muriel. Maar daar kreeg ik geen antwoord meer op.

Al met al geen slecht verhaal maar net niet dat waar ik op gehoopt had.
Als ik cijfers zou geven dat werd het een mager zesje, en dat vertaal ik naar 3 sterren.

Wel een boek wat redelijk vlot leest en een aantal uur ontspanning biedt en doordat je niet echt op zoek hoeft naar de dader wellicht ook een gemakkelijke thriller voor de afwisseling.
Laat je mij weten wat jouw leeservaring is als je hem uit hebt?

Ik kreeg ik tel tot tien van de uitgever in ruil voor een eerlijke recensie. Nogmaals dank voor het beschikbaar stellen van dit exemplaar.

De foto van de cover komt van de website van de uitgever.

~~~~~~

ik tel tot tien – Linda Green

Vertaling: Yolande Ligterink

Boekerij – paperback – mei 2017

ISBN: 9 789022 579923

Pagina’s 336 – Thriller

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s