De eenzame postbode – Denis Thériault

Standaard

de-eenzame-postbode-denis-theriault-meulenhoff

Achterflap:

Ontroerend verhaal over een eenzame postbode die
stiekem andermans brieven opent.

Door stiekem enveloppen open te stomen en de brieven te lezen, heeft postbode Bilodo een manier gevonden om te ontsnappen aan zijn eenzame en eentonige leven. Het geeft hem een kijkje in het leven van anderen, in het bijzonder dat van Ségolène. Zij schrijft en ontvangt haiku’s van Gaston, een meesterlijke dichter. Bilodo raakt steeds meer gefascineerd door de fijne poëtische taal en de brieven die de twee geliefden elkaar op afstand sturen en langzaam wordt hij verliefd op Ségolène. Het blijkt echter slechts een kwestie van tijd tot de hele wereld om hem heen instort…

Mijn mening:

De eenzame postbode heeft één overeenkomst met mijn leven en dan houdt het daarna snel op. De enige overeenkomst is dat ik net als Bilodo (de hoofdpersoon) werk als postbezorger zoals het tegenwoordig heet.
Brieven open stomen is tijdens mijn werk maar ook privé nog nooit in mij opgekomen. En dat is maar goed ook, als de baas er achter zou komen zou ontslag op staande voet volgen. Ook daarvan is Bilodo zeker dus hij gaat heel secuur te werk.
Toch lukt het hem al 2 jaar om ongezien zo’n 30 briefwisselingen te onderscheppen. Hij neemt ze mee naar huis, stoomt ze open, leest ze, legt een archief aan van kopieën en de volgende dag kan hij de brieven alsnog bezorgen.

Vooral de briefwisseling tussen Ségolène en Gaston houdt hem bezig en door een noodlottig ongeval dreigt er een eind te komen aan deze briefwisseling. Bilodo verzint een list om dit te voorkomen en dit lijkt te werken.
De briefwisseling bestaat echter niet uit ‘normale’ correspondentie maar bestaan louter uit Haiku’s, een vorm van Japanse literatuur die aan bepaalde eisen moet voldoen. Geen eenvoudige opgave dus maar inmiddels is hij zo aangetrokken tot Ségolène dat hij tot het uiterste gaat…

De eenzame postbode is een mooie zogenaamde cirkelvertelling en wat dat precies inhoudt lees je zelf in dit verhaal. In 23 hoofdstukken die genummerd zijn kom je erachter.

Het boek heeft een luxe uitstraling, onder de stofomslag zit een mooie linnen omslag met goudkleurige print. De stofomslag straalt voor mij iets sereens uit, met een mooie illustratie van een Japanse bloesem. Op een tak zitten twee vogeltjes en ik zie zelfs enkele hartvormige bladeren. De kleur van de omslag is prachtig.

De titel wordt tijdens het lezen al vrij snel duidelijk.

De eenzame postbode leest vlot en zelfs de Haiku’s en Tanka’s lieten mij niet altijd onberoerd, hoe mooi kan geschreven taal zijn, ontdek het maar snel zelf in dit hartverwarmende verhaal.

Ik vind De eenzame postbode een mooi ontroerend liefdesverhaal met een eind waarbij ik even een keertje extra moest slikken. Een leestip van de bovenste literatuurplank.

Ik ontving De eenzame postbode ter recensie van de uitgever opgestuurd, waarvoor dank.

De foto van de cover komt van de website van de uitgever.

Auteur:

Denis Thériault (24 augustus 1959) is een Canadese auteur en scenarist. Hij is geboren aan de Saint Lawrencebaai en woont tegenwoordig in Montreal.
Met zijn romans won hij diverse prijzen, waaronder de Prix Anne-Hébert en Prix Québec-France.

~~~~~~

De eenzame postbode – Denis Thériault

Vertaling: Gertrud Maes & Martine Woudt

Meulenhoff – gebonden met stofomslag – augustus 2016

ISBN: 9 789029 089913

Pagina’s 144 – Roman

Advertenties

2 gedachtes over “De eenzame postbode – Denis Thériault

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s