Twintig regels liefde – Rowan Coleman

Standaard

Twintig regels liefde - Rowan Coleman - Boekerij

Achterflap:

Stel dat je nog maar één kans had? Eén kans om een brief achter te laten voor degene van wie je houdt? Wat zou je schrijven?

Tijdens haar nachtdiensten schrijft verpleegkundige Stella brieven voor haar patiënten. Daarin vertellen ze aan hun geliefden over hun gedachten, hun gevoelens, en over hun laatste wens. Soms staan er praktische tips in – hoe werkt een wasmachine? – en soms ouderlijk advies – hoe wordt je een goede vader? Stella belooft dat ze de brieven pas na hun dood zal versturen. Maar dan breekt ze die belofte: er is één brief die ze eerder wil posten, om iemand een laatste kans te geven op verzoening en een goede afloop…

“Twintig regels liefde is een hartverwarmende, ontroerende roman over het leven, verlies en alles wat daar tussenin zit.”

Mijn mening:

Over Twintig regels liefde hoor ik bijna alleen maar positieve verhalen en ook ik sluit mij daar graag bij aan. Het verhaal draait vooral om de liefde. De liefde tussen partners, ouders en hun kinderen maar o.a. ook de liefde die ontstaat tussen verpleegkundige Stella en haar patiënten (geen hartstochtelijke liefde) want zonder die liefde voor de patiënten lijkt het mij vrij onwaarschijnlijk dat Stella anders haar brieven zou kunnen schrijven.

Twintig regels liefde begint met een proloog waarvan ik gelijk een brok in mijn keel kreeg. Daarna is het verhaal opgedeeld in zeven delen, zeven nachten wel te verstaan. De epiloog bracht een klein vreugdekreetje.
Het perspectief wisselt af tussen Stella, Hope en Hugh. Dit staat telkens vermeld boven het hoofdstuk dat je gaat lezen.
De schrijfstijl van Coleman is goed toegankelijk, geen moeilijke taal en heerlijk vlot leesbaar.

We leren Stella kennen zowel als nachtzuster van de hospice waar ze werkt maar ook hoe Stella thuis is. Haar leven is niet gemakkelijk sinds haar man Vincent getraumatiseerd terug gekomen is van een militaire missie. En dit heeft natuurlijk invloed op haar gedrag, emoties en belevingen. Als extra ‘taak’ heeft Stella tot zich genomen om brieven te  schrijven voor haar patiënten die dit zelf niet meer kunnen. De patiënten dicteren haar wat ze schrijft en pas na hun dood zal Stella de brief versturen.
Er is echter één brief die Stella voor het overlijden van een patiënt aflevert, ze verbreekt haar belofte met maar één doel, en dat is om de liefde te laten zegevieren.

De brieven van Stella vormen een rode draad in het verhaal, ze worden afgedrukt in een ander lettertype en verschillen allemaal van inhoud.

Wie Hope en Hugh zijn ga ik lekker niet vertellen maar dat moet je zelf maar lezen in Twintig regels liefde.

Het lezen van dit boek deed mij weer even terug denken aan alle brieven die ik in mijn leven tot nu toe schreef. Het waren allen brieven uit liefde. Geschreven liefde is mooi om nog eens terug te lezen na verloop van tijd. Ik ben blij dat ik ook vele brieven heb mogen ontvangen, ik koester ze nog steeds.
Mijn eerste brief van een vakantieliefde, de brieven die ik ontving toen ik voor langere tijd in het buitenland verbleef, een afscheidsbrief en zelfs nog briefjes die ik schreef met een jeugdvriendin, ik heb ze allemaal nog. Gebundeld en wel. Ze hebben al meerdere verhuizingen doorstaan en ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om ze weg te doen. En zolang ik de ruimte heb hoeft dat ook niet. Het zijn bundeltjes liefde.

Twintig regels liefde heeft een vrolijke streepjescover die al snel de aandacht trekt. Het doet mij denken aan de zomer en aan een schrijfschrift met regels.
De titel doelt vooral op de brieven, die echt niet allemaal maar uit twintig regels bestaan. De een is wat langer dan de ander en dat is prima. Twintig regels is per slot van rekening helemaal niet zoveel. Maar twintig regels is altijd meer dan niets.

Een van de mooiste zinnen die ik tegen kwam:
“Dus ik wil maar zeggen: zorg dat je tot je laatste snik gevochten hebt voor de man van wie je houdt, voor de kinderen die je wilt krijgen, voor de toekomst die je voor ogen had.”

Twintig regels liefde is inderdaad een hartverwarmende roman, die mij ontroerde en nogmaals bevestigde dat het leven niet zonder liefde kan. Liefde hebben we allemaal nodig op welke manier dan ook. Het bracht mij een paar onvergetelijke uurtjes leesplezier met op het eind de zin om pen en papier te pakken en twintig regels liefde te schrijven.

Ik kreeg Twintig regels liefde ter recensie aangeboden van de uitgeverij in ruil voor mij eerlijke mening.

De foto van de cover komt van de website van de uitgever.

Schrijver:

Rowan Coleman is auteur van twaalf romans, waaronder de Richard & Judy Autumn Book Club-keuze The Memory Book. Ze woont met haar man en hun vijf kinderen in Hertfordshire, Engeland.

~~~~~~

Twintig regels liefde – Rowan Coleman

Vertaling Mireille Vroege

Boekerij – paperback met flappen – maart 2016

ISBN: 9 789022 575994

Pagina’s 350 – Roman

Advertenties

5 gedachtes over “Twintig regels liefde – Rowan Coleman

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s